// İçindekiler
Geliştirici Gathin T.’nin ailesi yalnızca Netflix izlemek istiyordu, ama Xiaomi televizyonları her seferinde önce sponsorlu bir klip izletiyordu. Oğulları Claude Code ‘a model numarasını verdi. Claude Code, cihazı ev Wi-Fi’ında buldu, 25 Xiaomi uygulamasını devre dışı bıraktı ve yeni bir ana ekran yazdı. Gathin 17 Ekim 2026’da “Artık Apple TV gibi görünüyor lol” diye paylaştı .
Birkaç gün içinde talimatları CleanYourTV adlı açık kaynaklı bir projeye dönüştü. PPC Land’e göre 24 Ekim’de GitHub’da 30.900 yıldızı ve 260 TV modeli için uygulama listeleri vardı; sayı hâlâ artıyor. GitHub yıldızı bir yer imi gibi çalışır: biri projeyi sonra dönmek üzere işaretlemiştir. Bir haftada on binlerce yer imi, çok sayıda insanın ana ekran reklamlarından bıktığı anlamına geliyor.
Daha ilginç olan, o reklamların ne olduğu. 2023’te ABD’li TV üreticisi Vizio, televizyonlarına sattığından fazlasını harcadı ve parasını reklamlardan ve izleyicilerin ne izlediğine dair verilerden kazandı. Yani reklamlar ne bir aksaklık ne de tek bir markanın açgözlülüğü. Ucuz akıllı TV’nin ekonomisini ayakta tutuyorlar ve bir yapay zekâ ajanı ilk kez sıradan sahiplere bu anlaşmadan kolay bir çıkış yolu sundu.
Zararına satılan televizyon
ABD’nin büyük bütçe dostu TV üreticilerinden Vizio, bunun nasıl işlediğini ayrıntısıyla gösteriyor. Walmart 2024’te satın alana kadar şirket halka açıktı ve rakamlarını açıklamak zorundaydı. 2023 yıllık raporu , televizyonların ve ses çubuklarının 1,08 milyar dolar gelir getirdiğini, üretiminin ise 1,09 milyar dolara mal olduğunu gösteriyor. Hesap acımasız. Birini diğerinden çıkarın: Vizio donanım satarak yaklaşık 8,6 milyon dolar kaybetti.
Para başka bir bölümden geldi: Platform+. Bu bölüm ekran içi reklamları ve izleyicilerin ne izlediğine dair verileri kapsıyor. Bölüm 598 milyon dolar gelir getirdi ve kendi maliyetlerinden sonra yaklaşık 365 milyon dolar brüt kâr sağladı (aynı belgeden kendi hesabımız). Aynı hesapla Vizio’nun tamamının brüt kârı yaklaşık 356 milyon dolar tuttu. Yani reklamlar ve veriler tüm şirketten daha fazla kazandı, donanım da bu paranın bir kısmını yedi.
// Vizio, 2023
Televizyon, mürekkep satmak için ucuza verilen bir yazıcıdır; yalnızca mürekkebi reklamverenler alıyor ve ödedikleri şey sizin dikkatiniz.
2023’te Telly adlı bir girişim bu mantığı uç noktaya taşıdı. 500.000 televizyonu bedava dağıtacağını vaat etti . 55 inçlik ekranın altında, günün her saati reklam gösteren ikinci, daha küçük bir ekran vardı. Kısabilirdiniz. Kapatamazdınız. Karşılığında sahipler adlarını, yaşlarını, cinsiyetlerini, adreslerini ve alışveriş alışkanlıkları dahil alışkanlıklarını teslim ediyordu . Sıradan bir akıllı TV’nin Telly’den tek farkı var: onun parasını yine mağazada ödüyorsunuz.
Karşı tarafı izleyen ekran
İkinci gelir kaynağı daha da görünmez. Otomatik içerik tanıma, yani ACR, ekranınız için Shazam gibi. Televizyon düzenli aralıklarla ekranda gösterdiğini yakalıyor, her kareyi kısa bir dijital parmak izine çeviriyor ve bir veri tabanıyla eşleştiriyor. Böylece üretici oturma odanızda ne oynadığını öğreniyor ve bu bilgiyi reklamverenlere satabiliyor.
Konsolda oyun oynarken ya da dizüstü bilgisayardan HDMI ile film açarken bile televizyon kareleri eşleştirmeyi sürdürüyor. ABD, Birleşik Krallık ve İspanya’dan araştırmacılar 2024’te Samsung ve LG cihazlarını parçalarına ayırdığında bu davranışı gördü. LG ekranı saniyede yüz kereye kadar, Samsung ise saniyede iki kez yakalıyor ve ikisi de parmak izlerini toplu halde gönderiyordu; UC Davis ve diğer kaynakların aktardığı gibi. Ayarlardan ACR’yi kapatmak veri akışını gerçekten durduruyordu, tabii sahibi nereye bakacağını biliyorsa.
Aralık 2025’te Teksas başsavcısı, izleme verilerini izinsiz topladıkları gerekçesiyle Samsung, LG, Sony, Hisense ve TCL’ye dava açtı. Şubat 2026’da Samsung eyaletle anlaşmaya vardı ve Teksaslıların ekranlarını açık izinleri olmadan tanımayacağına söz verdi. Başka her yerde iş hâlâ sahibinin doğru onay kutusunu bulup bulmadığına bağlı.
Baştan içeride duran bir tornavida
Her Android TV ve Google TV cihazında ADB, yani Android Debug Bridge var. Geliştiriciler için bir servis kanalı: bir bilgisayar bu yoldan televizyona komut gönderiyor ve gizli bir menüden açılıyor. Forumlardaki meraklılar bunu yıllardır kullanıyor. Ama sistem uygulamalarının adlarını bilmeniz gerekiyor; her markanın kendi adları var, onlarca tane ve tek bir hata ana ekranı bozabiliyor.
Yapay zekâ ajanı tam da bu engeli kaldırıyor. Televizyonu ağda buluyor, yüklü uygulamaların listesini okuyor ve adlarından hangilerinin reklam sunduğunu, hangilerinin televizyonun çalışması için gerekli olduğunu çıkarıyor. CleanYourTV’nin talimatları ajana önce uygulama listesini kaydetmesini ve bir geri yükleme betiği yazmasını söylüyor. Ancak ondan sonra üreticinin telemetrisini, reklam servislerini ve öneri satırlarını kapatıyor. Hiçbir şey silinmiyor, bu yüzden her değişiklik tek komutla geri alınabiliyor. Benzer bir proje olan dumbtv, TechCrunch’a göre Fire TV’de ve yarım düzine markanın cihazlarında denendi ve kullanımı daha da kolay: yapay zekâ ajanınıza GitHub bağlantısını vermeniz yetiyor.
En tuhaf hikâye bir başarısızlıkla başladı. Bir Reddit kullanıcısı Claude’dan televizyonunu temizlemesini istedi ve her şey Android köprüsü üzerinden olağan yolu işaret ediyordu. Ama cihaz, şirketin kendi Tizen sistemini çalıştıran bir Samsung çıktı; Tizen’de böyle bir köprü yok ve ajan ekranı göremiyordu. Bu yüzden, XDA’nın anlattığı gibi , küçük bir yerel web sitesi yazdı, kullanıcının telefon kamerasına erişmek için onu kullandı ve ilerleyişini kontrol etmek için televizyonu dört saniyede bir fotoğrafladı. 11 saat ve aboneliğin limitlerinin hatırı sayılır bir kısmı sonra, Samsung’un reklam kimliğini sildi, kullanılmayan uygulamaları gizledi ve yeni bir ana ekran kurdu.
Hilenin işlemediği yer
Yöntemin çok sınırı var. CleanYourTV yalnızca Android TV ve Google TV’de çalışıyor. YouTube ya da Netflix içindeki reklamlara bir şey yapmıyor, çünkü onlar uygulamaların kendisinden geliyor. İlk yazılım güncellemesi de devre dışı bırakılan uygulamaları yeniden açıp orijinal ana ekranı geri getirebiliyor.
Daha kötüsü de olabiliyor. TechCrunch, Android TV’sini bozup açılamaz hale getiren bir kullanıcıdan söz ediyor. Siber güvenlik uzmanı Ritesh Kotak, CBC’ye birçok televizyonda mikrofon bulunduğunu ve çevrimiçi kalan, kurcalanmış bir sistemin daha savunmasız olduğunu söyledi. İnsanları bu kadar sinirlendiren güncellemeler genellikle güvenlik açıklarını kapatanlar.
Kazancın ölçülü bir yorumu da var. Bir XDA yazarı yöntemi kendi televizyonunda denedi : ajan her değişiklikten önce izin istedi, televizyon daha tepkisel hale geldi, ama açılıştaki gecikme kaldı. Çoğu akıllı TV’nin asıl sorunu, diye sonuçlandırdı, zayıf donanım. Hiçbir yapay zekâ ajanı bunu düzeltemez.
Kimsenin açıklamadığı bir ret
Ekim sonunda Reddit’te bir ekran görüntüsü yayıldı: Claude Opus 5.5, güvenlik önlemlerini gerekçe göstererek bir televizyon için yardım etmeyi reddetmişti. Görev tersine mühendislikti; yani bir programın içeriden nasıl yapıldığını çözmek. Paylaşanın dediğine göre model bunu bir video oyunu için yapmış ama televizyon için reddetmişti. XDA bunun doğrulanmadığını vurguluyor : tamamen başka risklere yönelik bir filtre televizyonları yanlışlıkla yakalamış olabilir. Anthropic kamuya açık bir açıklama yapmadı. TechCrunch daha 19 Ekim’de Claude’un kısa bir “televizyonumu hackle” isteğine yanıt vermediğini, insanların görevi daha ayrıntılı anlatmak zorunda kaldığını not etmişti.
Yapay zekâ ajanları satan bir şirket için bu, rahatsız edici bir yol ayrımı. İnsanların kendi eşyalarını onarmasına yardım etmek iyi satıyor. Başkasının iş modelini kapatmalarına yardım etmek daha riskli, özellikle TV üreticileri bir gün kapıyı çalarsa.
Reklamsız bir televizyon filmleri aynı şekilde oynatır; yalnızca onu zararına satan üreticiye para kazandırmayı bırakır. Peki televizyon kimin: mağazada parasını ödeyen kişinin mi, yoksa ondan yıllarca para kazanmayı planlayan şirketin mi?
