Amazon zet AI-shoppers de deur uit, Walmart geeft ze een limiet van 50 dollar

“Voortdurende toegang door een onbevoegde AI-agent is in strijd met de Gebruiksvoorwaarden van Amazon, waarmee onze klanten hebben ingestemd.” Dat bericht kreeg X-gebruiker Nic Cruz Patane in de nacht naar 15 oktober 2026, toen hij zijn op Grok gebaseerde bot iets liet bestellen bij Amazon. Hij plaatste een screenshot met een kort bericht: zijn bots konden daar geen bestellingen meer plaatsen. Dezelfde dag reageerde Elon Musk op klachten van eigenaren van Grok-bots. Eerst stelde hij voor Grok te vragen ergens anders te kopen, want er zijn veel meer webwinkels dan Amazon. Daarna schreef hij: “Misschien moeten we een concurrent van Amazon beginnen.”

Zes dagen later deed Walmart het tegenovergestelde van Amazon: in plaats van bots buiten te sluiten, liet het ze binnen. Een winkelbot krijgt een eigen profiel binnen het account van zijn eigenaar, met een eigen bestelgeschiedenis en een bestedingslimiet van bijvoorbeeld 50 dollar. Maanden eerder had Target zijn voorwaarden herschreven, zodat een aankoop door een bot telt als een aankoop door de klant. En American Express heeft beloofd fouten van AI-agents te dekken, met een addertje: als je om “de beste” vroeg, is dat verzoek te vaag om als fout te tellen.

Drie winkelketens en één kaartnetwerk hebben drie verschillende antwoorden gegeven op een vraag die een jaar geleden nog theoretisch klonk. Wie betaalt er als software de aankoop doet?

Tien miljoen shoppers zonder handen

De winkels hebben reden tot haast. Op 8 september 2026 lanceerde Meta Muse in de VS , een persoonlijke AI-agent. Een agent is een programma dat een taak stap voor stap zelfstandig uitvoert: het vindt een product, vergelijkt prijzen, vult het bestelformulier in. Vanaf dag één kon Muse via Link van Stripe betalen bij meer dan een miljoen verkopers. Voordat Muse betaalt, toont hij de gebruiker een kaart met de bestelling en het totaalbedrag, en zonder “ja” gaat er geen geld over.

De vraag verraste zelfs Meta. Tijdens de bespreking van de resultaten over het derde kwartaal zei Mark Zuckerberg dat het bedrijf in de eerste week met Stripe moest werken aan hogere kredietlimieten. Kort gezegd: Stripe had een plafond gezet op het geldbedrag dat Meta erdoorheen kon sturen, en de aankopen raakten dat plafond binnen enkele dagen omdat de volumes hoger lagen dan iemand had verwacht. In oktober hadden meer dan 10 miljoen mensen in de VS en Canada Muse ingesteld, en winkelen is het meest voorkomende gebruik. De gemiddelde aankoop is volgens het bedrijf meer dan 200 dollar, al zijn reisboekingen daarbij inbegrepen.

Met andere woorden: de grootste winkels van Amerika hebben ineens een menigte klanten die nooit naar de schappen kijkt, nooit langs een advertentie scrolt en nooit op een banner klikt. Elke winkel moest beslissen of hij ze binnenliet.

Amazon doet de deur dicht

Amazon trad als eerste en het hardst op. Rond 20 september 2026 blokkeerde het Muse , en Muse-gebruikers kregen dezelfde melding over een “onbevoegde AI-agent”. Amazon heeft drie bezwaren: Meta gaf geen bericht vooraf, de agent maakt zich niet als agent kenbaar en slaat naar het oordeel van Amazon de inloggegevens van klanten op. Meta antwoordt dat Muse geen inzicht heeft in wachtwoorden of betaalmethoden en inloggegevens uit een beveiligde opslag gebruikt zonder ze te zien. Medio oktober klaagden eigenaren van Grok-bots over dezelfde melding, al heeft Amazon niet bevestigd dat het Grok blokkeert.

De juridische basis is dunner dan het lijkt. In november 2025 klaagde Amazon Perplexity aan over zijn winkelbot Comet, en beschuldigde het van hacken. In maart 2026 verbood een lagere rechtbank Comet om de accounts van shoppers te betreden, maar op 4 augustus hief een hof van beroep dat verbod op , met als redenering dat de persoon de winkel binnengaat en de bot zoiets is als zijn browser.

Amazon leunt nu dus vooral op zijn eigen gebruiksvoorwaarden, waarin een passage over agents staat: een bot moet zich bekendmaken en mag niet verbergen dat hij een bot is. Daar zit enige ironie in. In april 2025 begon Amazon zelf te testen met Buy for Me , een AI-functie die producten koopt op websites van andere merken zonder dat de shopper de Amazon-app verlaat. Externe agents worden bij Amazon buitengesloten, terwijl Amazons eigen agent elders winkelt.

Walmart geeft de bot een portemonnee aan de lijn

Op 21 oktober zette Walmart zijn aanpak uiteen . Het bedrijf is open over het probleem: nu logt een agent in met de gegevens van de klant, en zijn bestellingen lopen zo door die van de persoon heen dat niemand ze nog uit elkaar kan houden. Als de bot te veel uitgeeft, is het zelfs moeilijk uit te zoeken wie op de knop heeft gedrukt.

De oplossing heet Agent Profiles. Elke agent krijgt een apart profiel binnen het account van de klant, met een eigen bestelgeschiedenis. Standaard keurt de klant elke aankoop goed, maar hij kan ook een limiet instellen; Walmarts voorbeelden zijn 50, 100 en 200 dollar. Walmart heeft nog niet gezegd of een limiet voor één bestelling geldt of voor een week of maand. De agent ziet nooit kaartgegevens en kan geen betaalmethoden toevoegen of wijzigen, en de winkel kan ook binnen de limiet om goedkeuring vragen. Een profiel kan op elk moment worden verwijderd, en agents die de regels overtreden worden geblokkeerd.

Bots komen binnen via een aparte ingang, voorlopig alleen op uitnodiging, en klantprofielen zijn binnen een maand beloofd. Walmart heeft niet gezegd welke agents bij de start worden ondersteund.

Target: wat de bot kocht, kocht jij

Target koos in het voorjaar al een derde weg. Op 22 maart 2026 paste het zijn voorwaarden aan voor een integratie met Google’s Gemini: je kunt Gemini in een chat vragen iets bij Target te kopen, en de bot plaatst de bestelling zelf. De agent geldt als “gemachtigd” zodra je hem toestemming hebt gegeven om namens jou te handelen. Volgens de nieuwe voorwaarden worden zijn aankopen “beschouwd als transacties die door u zijn goedgekeurd”, ook als de uitkomst niet overeenkomt met wat je bedoelde. Target zegt ook niet te kunnen garanderen dat een agent in alle omstandigheden precies zo handelt als jij bedoelt. Nagaan wat de agent heeft gedaan en verdachte zaken snel melden is de taak van de klant.

Target heeft gezegd dat zijn assistent niets koopt zonder goedkeuring van de klant en dat zulke bestellingen onder het gewone retourbeleid vallen. Toch is volgens het contract de fout van de bot het probleem van de mens.

Wie vergoedt het woord “beste”

Ook banken en kaartnetwerken zoeken antwoorden. Op 14 april 2026 kondigde American Express bescherming aan voor aankopen door agents. De voorwaarden: de agent is bij Amex geregistreerd en de geauthenticeerde koopintentie van de kaarthouder wordt met de bestelling meegestuurd. In dat geval belooft het bedrijf klanten te beschermen tegen afschrijvingen die door een fout van de agent zijn veroorzaakt.

In het kleine lettertje wordt het interessant. Op zijn programmapagina zegt Amex zelf dat claims mogelijk niet beschikbaar zijn wanneer de koopintentie subjectief of niet te verifiëren is, en geeft twee voorbeelden: “beste” en “echt mooi”. De eerste stap, “waar mogelijk”, is een retour bij de verkoper, en pas daarna een claim bij Amex. De volledige voorwaarden en de lijst met geregistreerde agents zijn voor later beloofd, en het hele programma wordt nog in de toekomstige tijd beschreven. Finextra-columnist Maren Solberg merkte op dat vage verzoeken precies de plek zijn waar agents de fout ingaan, en zette het in haar kop : Amex betaalt voor fouten van agents, behalve in de gevallen waarin agents echt de fout ingaan.

Als een agent de verkeerde maat kiest of tien verpakkingen bestelt in plaats van één, staat de fout zo in de bestelling. Maar mensen geven een bot zelden een exacte productcode. Stel je voor: je vraagt om “goede hoofdtelefoons onder de 100 dollar”, de bot kiest het model met de beste recensies, en jij had noise cancelling nodig. Voor Amex is dat geen fout van de agent, want “goed” is niet te verifiëren. Dat zijn de geschillen waar de bescherming omheen loopt.

Shoppers lijken het addertje te voelen. Het rapport van 2026 van betaalbedrijf Worldpay ondervroeg mensen in zeven landen. Van wie überhaupt openstaat voor winkelen met AI zou 80% een agent een rol geven bij de betaling, maar 59% wil nog steeds elke aankoop zelf goedkeuren. Het is een vreemde regeling: de software doet al het werk, en de laatste klik blijft aan een mens. Zolang “beste” niet als fout van een bot geldt, doen mensen er goed aan de “ja”-knop zelf te houden. Zou jij hem aan de software geven, wetende dat je toch voor haar smaak moet opdraaien?